| تبليغات | X |
عاشقان شهادت
نام من سرباز کوی عترت است، دوره ی آموزشیم در مسجد و در هیئت است، پادگانم چادری شد وصله دار ،سردرش عکس علی با ذوالفقار ،ارتش حیدر محل خدمتم بهر جانبازی پی هر فرصتم، اسم رمز حمله ام، یاس علی است . افسر مافوق من سید علی است.
گرچه شد فرمانده ام غايب ولي دلخوشم بر نائبش سيد علي
حقا که تواز سلاله فاطمه ای
با خنده خود به درد ما خاتمه ای
زیباتر از این نام ندیدم به جهان
سید علی حسینی خامنه ای
من عاشـق آن رهبــر نورانــی خـویشم
آن دلبــر وارستــۀ عـرفـانـی خــویشم
عمـری است غمیـنم ز پریشانـی آن یار
هـر چنـد که محزون ز پریشانی خویشم
در دام بـلایت شـده ام سخـت گرفتـار
امـواج بـلای دل طوفــانــی خـویشم
چون نقـش نگـارین تو بر دیـده در افتــد
گمگشتــۀ این دیـدۀ بـارانــی خـویشم
زان لحظه که مجنون شدم از زلف سیاهت
در کوهم و در دشـت و بیـابـانی خـویشم
از شـوق وصال تو چه ویرانـه شد این دل
چندی است که شاد ازدل ویـرانی خویشم
یک لحظه پشیمان نشدم از غم آن دوست
عمری است که مشغول نگهبـانی خـویشم
دل کنـده ام از عـالـم دنیــایـی و لیکـن
دلـبستــۀ آن یـار خـراسـانــی خـویشم
تـوفیـق زیـارت بـه جمـالـش نـدهنــدم
این غــم به که گویم غم پنهانـی خـویشم
زان روز که در بنـد نگـاه تـو اسیـرم
افسـردۀ دیـدارم و زنـدانــی خـویشم
سرباز و نگهبـانـم و هم حامـی جـان از
جـمهـوری اسـلامـی ایـرانــی خـویشـم
من گـرچـه در ایـن دایـره شاعـر نیم امـا
تضمیـن گـر شعریش به نـادانـی خویشم
حمید رضا فاطمی
يا علي سيد علي
ایام فاطمیه بر شیعیان و دوستان شیعیان تسلیت باد
پروانه صفت گردم بر دور سرت مادر
جان است و فدا سازم بر خاک درت مادر
شب تا به سحر خواندی تو نغمه هستی را
یاد است به ذهن من در و گهرت مادر
وارسته به علمی تو از بخت بلند من
شایسته تو پروردی در زیر پرت مادر
از شادی ما شد شاد آن چهر غمین تو
شد شاد لبی همچون شکرت مادر
کردی همه صرف آرام و قرارت را
خواهم که شوم روزی من هم ثمرت مادر
پژمرد گلی کو را دامان تو پروردهست
شد غرق تهی دستی از سیم و زرت مادر
پیوسته همه دیدی پرپر شدن مارا
دندان تو فشردی روی چگرت مادر
بر تیر جفا کاری تو سینه سپر کردی
از حسرت ناکامی خم شد کمرت مادر
اشک تو حدیث ما ای بهتر بهترها
اندوه افتاد در دور برت مادر
شاعر:نمیدونم
امان از دل مولامون علي
يا محمد از رخت شرمنده ام
فاطمه جان داده و من زنده ام
شاخه ياست اگر بشكسته بود
دستهاي باغبانت بسته بود
